Hooi,

Na onze eerste weekendreisje ga ik jullie uitgebreid verslag doen, want het was me een weekend ;)! Nadat we vrijdag het internetcafe hadden verlaten begonnen we aan onze reis met de andere vrijwilligers met de trotro. De trotro is dus het minibusje die je hier goedkoop overal naartoe brengt. Na aardig wat onderhandelingen en een hoop toeschouwers verzameld te hebben hadden we eindelijk dan toch maar twee taxi's geregeld die ons en de andere 6 vrijwilligers mee gingen nemen naar Kakum National Park. Het regenwoud van deze omgeving. Ergens halverwege werden we de taxi's uitgeknikkerd met de mededeling dat we maar over moesten stappen want verder gingen ze niet. Toen hebben we toch nog een trotro gevonden waarna echt praktisch de engste ervaring van mijn leven begon. Dat ding is dus niet echt gemaakt voor hobbelige wegen en we hingen dan ook meerdere keren op het punt om om te slaan en de bodem van de tro is ook ongeveer 1000 x over de grond geschraapt. Maargoed, uiteindelijk kwamen we 2 uur later aan in een uitgestorven dorpje. Althans dat dachten we. De trodriver ging wel even mensen voor ons zoeken en voordat we het wisten waren er heel veel mensen en vooral heel veel kinderen zich om ons heen aan het verzamelen. We kregen toen te horen dat we niet meer om het platform zouden kunnen slapen omdat het al donker was en je nog twee uur door de rimboe moest hiken om er te komen. Dus we gingen in een guesthouse slapen. De volgende ochtend hebben we ons gewaagd aan een bucketshower. Ja, douchen met een emmer dus. Het is eigenlijk helemaal niet zo vervelend als het klinkt en eigenljik best verfrissend. Daarna kregen we een tour door de village en uitleg over hun hypermoderne put (hij is echt hypermodern, ik ben niet sarcastisch) en over hoe ze olie maken. Nadat we een hoop kiddo's weer aan onze handen hadden verzameld gingen we terug om te genieten van een echte afrikaanse dans. Dit was heel leuk gedaan en daarna hebben we zelf nog gedanst! Nu moesten we er toch echt aan geloven en we gingen hiken door de rimboe. Er was ons gezegd dat we de kans hadden om aapjes en olifanten te zien dus we waren allemaal dolenthousiast. Na de ontzettend warme hike van twee uur kwamen we aan bij de boomhut. En we schrokken ons allemaal kapot. Er was ons gezegd dat we er makkelijk met 8 mensne op zouden passen, maar mooi niet dus. Haha, ook hadden we maar 5 matjes gekregen en geen klamboe. Nadat iedereen eenmaal de super enge ladder op was geklommen, kwamen we een voor een tot de conclusie dat we niet meer naar beneden durfden. Dit ging dus een probleem opleveren voor het plassen. We hadden namelijk ook bier gekocht om op te drinken in de hut, dus plassen zou sowieso moeten gebeuren. Nougoed, nadat we gekingsed hadden en elkaar dus redelijk goed hebben leren kennen, moest er toch echt geplast worden. HJ wilde eigenlijk dit verhaal vertellen omdat het redelijk genant is voor mij. Maar aangezien ik verantwoordelijk ben voor het verhaal zal ik het dan toch maar vertellen. Ik ging dus wel even plassen. Maar er was no way dat ik de ladder afging, en met mn billen over de rand hingen durfde ik eigenlijk ook niet. Dus ging ik wel in het bakje waaruit we ons avondeten hadden gegeten. De bedoeling was dat ik na mijn boodschap het wel even over de rand zou gooien. Helaas was het donker en stootte ik met met mijn bakje keihard tegen de ladder aan, waardoor mijn plas overal kwam, ik keihard ging gillen en iedereen een hartverzakking heb gegeven. Ze dachten namelijk dat ik mezelf over de rand had gegooid en dood was. HJ zat al te denken wat hij tegen Bertja en Jan moest zeggen. Hehehe. Maargoed, die nacht zat slapen er voor henkie niet echt in. Want hij blijkt dus een beetje bang te zijn...voor insecten. Er kwam een duizendpoot de boomhut in en dat vond hij niet grappig. samen met de enige andere jongen zou hij dus wel even wakker blijven om op de meisjes te letten (lees: hij durfde niet te slapen). Goeddd, toen was het eindelijk 6 uur 's ochtends. Ik ben nog nooit zo blij geweest dat het 'al' 6 uur was. Want dat betekende dat we uit de boomhut konden en terug konden gaan hiken. We hebben helaas geen olifanten gezien en geen apen (Die hebben we waarschijnlijk weggejaagd omdat we te veel lawaai maakten). Wel maakten de apen 's nachts het geluid alsof er een mens werd vermoord :S..na onze hike begonnen we weer aan onze enge troritje terug. We maakten een stop op Anomabo beach. Een strand resort met super mooie palmbomen en een hele mooie, lekkere zee. Dat was dus wel even genieten! 's avonds hebben we wat gedronken in de oasis bar, en dat was een aparte ervaring. De plaatselijke bevolking is heel vriendelijk en wilt je heel graag leren kennen, misschien wel iets te graag....

Vandaag was dan onze eerste werkdag! Ik ging naar het weeshuis en HJ op weg naar het ziekenhuis. In het weeshuis stonden de kindjes eerst onder de douche, daarna gingen ze eten en daarna hebben we met ze geknutseld. Ik heb samen met Bright (jongetje van 8) een engels boekje gelezen. Het is echt eng hoe goed de kleintjes engels spreken. Je kunt het je haast niet voorstellen...daarna heb ik ze de kadootjes van Robert en Wouter gegeven. Nou ze waren helemaal door het dolle. Ze vonden het prachtig en zijn gelijk opgedeeld in een roze en wit team en gingen lekker voetballen. Ik heb er supergave foto's van gemaakt voor jullie, rob en wout, maar het lukt op deze computer niet om ze te uploaden. Op die van HJ wel, dus ik zal het een dezer dagen nog wel even doen! Daarna was het tijd om te lunchen, en toen ik thuis kwam bleek het dus dat HJ zn avontuur niet door was gegaan, omdat de man die hem een tour zou geven er geen tijd voor had. Zijn avontuur begint dus morgen.

En dit was het eigenlijk wel. Morgen ga ik gewoon weer om 9 uur naar het weeshuis om te kijken hoe de kinderen les krijgen, en te helpen met de allerkleinsten.

Hoe is het in Nederland?

xx Nicole