Goedemiddag!

Na een week werd het toch weer tijd voor een nieuwe blog, dus hij komtie dan!

Vorige week doordeweeks behoorlijk beroerd geweest.. Zwaar aan de dunne en overgeven, maar dat is goddank allemaal sinds dit weekend over..! Maar daardoor dus niet heel veel gewerkt vorige week, dus kan daar weinig over vertellen. Dit weekend daarentegen veel meegemaakt! Zaterdag was de medical outreach, wat inhoudt dat je met allemaal medische spullen, een aantal verpleegkundigen en een dokter naar een klein dorpje gaat om daar mensen te helpen. Nadat we om 6 uur s'ochtends moesten verzamelen bij 1 van de junctions, gingen we met z'n allen in de gehuurde trotro naar het kleine dorpje. Daar aangekomen werden we verwelkomt door het hoofd van het dorp. Hij liet ons zien waar wij de mensen konden helpen en waar we al onze spullen konden laten. We kregen drie lokalen van de school, 1 kamer voor uitdelen van medicatie en consulten van de dokter, 1 kamer voor woundcare en 1 kamer voor het lesgeven. Vantevoren was al besloten wie wat ging doen en ik zou in de ochtend de vital signs doen en de dokter helpen met ' het spreekuur' en in de middag de woundcare. Nicole ging lesgeven in de ochtend en in de middag medicijnen uitdelen. Alles klaargezet in de lokalen en toen ik even naar buiten keek bleken er opeens honderden mensen al staan te wachten om geholpen te worden! Voornamelijk veel kleine kinderen met geinfecteerde wondjes/wonden stonden te trappelen om geholpen te worden en vonden het allemaal erg interessant. Uiteindelijk had de dokter me niet erg nodig voor het spreekuur en heb ik de hele ochtend dus vital signs gedaan van patienten. En dat was niet onnodig.. Er zaten serieus kinderen bij met een temperatuur van 34,7 graden! Dus die werden dan ook gelijk maar doorgestuurd naar de dokter, die ze vervolgens doorstuurde naar het ziekenhuis, omdat hij hier niks voor ze kon betekenen (nu maar hopen dat ze ook echt gegaan zijn..). Om 12 uur gelunched met zn allen en toen door naar woundcare. Nou echt, ik heb nu onderhand wel aardig wat wondjes gezien op de ER, maar sommigen hier waren echt zo erg geinfecteerd en groot, echt heel smerig. Dus schoonmaken, desinfecterende zalf/peniciline zalf erop en dan verbinden. Was wel heel leuk om weer echt medisch bezig te zijn! Ik hoop zelf ook nog een medical outreach te kunnen organiseren in mijn 2 maanden hier, want het is wel erg duidelijk dat de mensen het nodig hebben!

Toen om 4 uur weg met de tro naar Cape Coast, wat ongeveer een uurtje rijden is. Maaaaaar dit is natuurlijk niet voor niks Afrika en alles is hier oud en werkt maar half, dus kregen we panne met de trotro! HALF NEGEN THUIS!! Haha, gewoon de hele tijd in de bushbush gestaan, wachtend tot de chauffeur eindelijk de tro had gemaakt. Lukte uiteindelijk niet, dus maar een andere tro gepakt. Die avond weer naar de beachbar, en uiteindelijk diep in de nacht naar bed:)!

Zondag naar Hans Cottage Botel geweest, waar ze een heerlijk zwembad hebben, maar vooral... KROKODILLEN!! Was echt supervet! We mochten gewoon rondlopen rondom ze, ze aanraken, op ze zitten etc etc.. Dus wel een superervaring! Ook hele vette foto's van gemaakt, maar uploaden lukt nog steeds niet! Ga binnenkort maar op zoek naar een ander internetcafe..

Vandaag weer gewerkt, en was een behoorlijk heftige dag.. Toen ik aankwam was er al een man overleden, midden veertig, maar lag gewoon nog in bed, met mond en ogen open.. 2 uur later kwamen de mensen van het mortuarium om hem op te halen, en toen moest ik het bed verschonen.. HEEL smerig, want de man had alles laten lopen, dus het bed zat helemaal onder en stonk als een malle.. Bah, maar ja, moet nou eenmaal gebeuren. Toen ik net klaar was met het bed schoonmaken, was er een baby overleden van een Brits echtpaar hier dat op vakantie was.. Lijkt me verschrikkelijk, je kind verliezen in een land als dit.. Uberhaupt natuurlijk, maar helemaal als je hier in Afrika bent.. Dus was ook erg naar om te zien.. Toen weer meegelopen met de dokters en verpleegkundigen en opeens kwam er een vrouw binnen, midden dertig, in paniek van pijn in een rolstoel samen met haar man.. Samen met haar man en 2 verpleegkundigen geholpen haar op de brancard te leggen en toen begon ze over te geven/schuimbekken.. De dokters probeerden snel van alles te doen, zoals aan het zuurstof leggen, maar het mocht niet baten.. De vrouw was overleden.. Voor het eerst dus iemand zien overlijden en dat is echt een naar gezicht, zeker als iemand nog zo jong is.. Haar man was tijdens dit alles naar buiten gegaan en wist dus nog niet dat zijn vrouw was overleden, maar niemand vond het echt nodig om dit te vertellen.. En ze hadden het ziekenhuisbed weer nodig voor iemand anders, dus ik moest de vrouw gewoon naar de gang rijden en daar neerleggen met een schermpje ervoor. Toen heb ik toch maar een beetje aangedrongen bij de verpleegkundigen dat ze de man moesten vertellen dat ze was overleden, voordat hij zomaar naar binnen zou lopen en zijn vrouw daar dood zou zien liggen.. Uiteindelijk goddank hebben ze het hem verteld en ik ben maar even weggelopen, want vond het allemaal al naar genoeg geweest voor vandaag.. Al met al een leerzame maar nare ervaring en ik krijg het ook niet zo goed uit mijn gedachten, maar dat komt nog wel.. Hoe is het in Nederland? Hoop jullie zo weer een beetje op de hoogte te hebben gebracht!

Xxx, Haje