Haaa allemaal!

Na een week is het dan toch eindelijk weer eens tijd voor een nieuw berichtje vanuit Ghana! Nicole zal binnenkort ook wel eentje schrijven, dus dat komt helemaal goed.

Vorige week was een behoorlijk pittige week in het ziekenhuis.. Er waren vrij veel mensen overleden (totaal 8), waarbij ook kleine kinderen zaten. Eentje was wel echt extreem naar in mijn ogen.. Een meisje van negen, ze lag al een aantal dagen op de A&E met tyfus, kwam te overlijden nadat haar darmen waren gaan zwellen door de tyfus en er uiteindelijk vocht uit de darmen begon te lekken. Eigenlijk had ze allang naar de Surgery Suite gemoeten, maar helaas was er geen arts aanwezig om haar te opereren.. Dus moest ze maar een paar daagjes wachten, wat dus uiteindelijk te laat was.. We hadden best veel dingen al gedaan met het meisje, zo mochten we met haar mee naar de Echo van haar buik, dus we waren wel lichtelijk bekend met haar geraakt.. Uiteindelijk moesten wij de slangetjes en pleisters van haar lichaam verwijderen, haar netjes leggen en een deken over haar heen leggen.. Allemaal onder het toeziend oog van een zeer zeer bedroefde moeder, die af en toe even wegliep als het haar teveel werd en ze bijna instortte van het huilen en dus alleen de oma er nog bedroefd naast bleef staan.. Voor de rest wordt het zien van een dood lichaam minder erg met de dag.. Klinkt misschien een beetje cru voor de mensen thuis, maar echt, op een vreemde manier raak je er aan gewend. Het is altijd even schrikken, maar het is niet meer zo shockerend als de eerste keer.. Iemand zien overlijden daarentegen is nog steeds heel erg naar om te zien, en dat kost ook nog wel veel moeite om van je af te zetten als je eenmaal thuiskomt, maar ook dat gaat de laatste tijd steeds beter.

Dit alles met het meisje gebeurde op vrijdagmiddag, waarna we vertrokken naar een schitterend Beachresort in Busua, om daar het weekend te verblijven. Daar aangekomen was het echt echt schitterend, nog nooit zoiets gezien met leuke kleine huisjes aan het strand waar wij de nachten verbleven voor 7,5 cedi per persoon per nacht.. Niks dus;)! We kwamen er in de avond aan en omdat ik die ochtend net dat alles met dat kind had meegemaakt, had ik toch een beetje het gevoel dat ik een soort van dubbelleven aan het leiden was.. Wil echt niet overdrijven met alles wat ik hier zeg, maar zo voelt dat gewoon op zo'n moment. Wij hebben als vrijwilligers elke avond en elk weekend de kans om te ontsnappen aan de armoede hier, terwijl de mensen dat natuurlijk niet hebben.. En dat drong even tot me door, vandaar.. Dus gewoon maar even een momentje voor mezelf gezocht, want die heb je hier natuurlijk ook niet vaak, om gewoon maar eens lekker na te denken! Echt heerlijk om eerlijk te zijn..

Zaterdag en zondag wel lekker kunnen genieten van alles bij het beachresort! Heb echt een superweekend gehad, heerlijk gegeten (kreeft voor een tientje:P!) en gezwommen/op het strand gelegen. De golven zijn hier gigantisch, dus ik was vooral in het water;)! Toen op zondag nog even naar het fort geweest dichtbij Busua, waar de Nederlanders ook voor een korte periode nog de macht hebben gehad.. Daar een korte tour gehad van een local: Niet veel slavenhandel daar geweest, maar was wel een erg mooi fort met een schitterend uitzicht:)! Daarna was het toch weer tijd om richting huis te gaan, want de 2e nieuwe vrijwilliger in ons huis (Michelle was dinsdag al gekomen, superaardig en met ons meegeweest dit weekend), was op zaterdag aangekomen en het hele weekend alleen thuis geweest.. Hij had zich doodverveeld en zich natuurlijk totaal niet op z'n gemak gevoeld, zoals wij dat allemaal aan het begin hadden. Dus thuis aangekomen was hij heel blij dat wij er waren, en hebben we hem in de avond meegenomen naar het dakterras van 1 van de andere vrijwilligers (Sophie, werkte met mij in het ziekenhuis) die daar haar afscheidsfeestje had. Erg leuke avond gehad, was erg gezellig, en Chris (de nieuweling) leek zich ook op zijn gemak te voelen. Dit bleek echter niet waar te zijn, want maandagochtend heeft Chris zijn besluit genomen om naar huis te gaan. Morgen gaat zijn vliegtuig, want hij vindt zijn placement niks en heeft het gevoel dat hij hier meer is om zijn ouders trots te maken dan dat hij het zelf wil.. Hij is maar 1 dag naar zijn werk geweest, dus ik vind dat hij wel heel erg snel zijn besluit heeft genomen, maar ja, zijn beslissing.. Dus morgen gaat Chris ons weer verlaten en Gina vertrekt overmorgen, wat dus alleen Michelle, Nicole en ik achterlaat.. Niks aan te doen, wel jammer want het lijkt me voor de rest een hartstikke aardige vent..

Gister en vandaag niet naar werk geweest, want het is weer eens zware diarreetijd:P! En ik heb geen zin om 5 keer per dag naar de wc op werk te moeten, dus ik hoop morgen weer te kunnen gaan..! Groeten aan iedereen thuis! Bedankt voor jullie mailtjes en reacties!

Xxx Haje

P.S. Ralf, ik heb voor 40 euro een nieuwe Shure SM58 gekocht hier! Eindelijk mn eigen microfoon;)!